Logo

Student Corner

Articles

चितवनको रमाइलो भ्रमण
- Barun Kadariya - 29053, Grade ... 23 May, 2024

भ्रमणबाट मान्छेले धेरै कुरा सिक्न पाउँछ । शिक्षा, मनोरञ्जन तथा भेटघाट सबै कुराकाे मिश्रणलाई भ्रमणको रूपमा लिन सकिन्छ। हाम्राे देश नेपालमा धेरै प्राकृतिक स्रोतहरू तथा त्यसबाट भेटिने ज्ञानकाे  ठुलो  स्राेत छ । यो कुरा नै हाम्राे देशमा पर्यटकहरूलाई पनि आकर्षित गर्ने एक मुख्य कारण हो । त्यसरी नै मलाई पनि भ्रमण गर्ने भनेपछि रमाइलो लाग्छ । कोरोना भएको बेलामा हामी कहीँ पनि घुम्न जान र भ्रमण गर्न सकेका थिएनौँ । मेरो परिवारकाे पनि भ्रमण गर्ने चाहना नै थियो । धेरै बेलासम्म कहीँ नगएकाले हाम्राे परिवारमा जाडो बिदामा चितवन जाने निर्णय भयो ।

 

मेरो जाडो बिदा सुरु भइसकेपछि उहाँहरूले बिदा मिलाएर मलाई अर्को दिन नै चितवन जाने भनेर बिहानै भन्नुभयो । झोलामा लुगाहरू हालिसकेपछि हामी आफ्नो भ्रमणका लागि निस्कियौँ । हामीले एउटा गाडी बुक गरेका थियौँ ।  हामी त्यही नै गाडीमा चितवनतिर निस्कियाैँ । हामी ८ बजे निस्केका थियौँ  । हामी ११ बजेतिर मनकामनामा पुग्यौँ । हामीले त्यसपछि मनकामनामा नै एकदिन बसेर त्यस  ठाउँमा घुम्ने निर्णय गर्यौँ । रमाइलो किसिमको वातावरण त्यहाँ पाइने  धेरै नै लालीगुराँसहरू फूलेका थिए । मनकामना देवीको मन्दि मा मेरी आमाले  बिहानै पूजा गर्नको लागि ४ बजेबाट लाइनमा कुर्नुभयो । त्यही बेलाबाट नै लागेको त्यो लामो लाइनमा मेरी आमालाई धेरै नै समय लाग्यो । त्यसपछि हामी गाडीमा बस्यौँ । अझ चार घण्टाको बाटो छ जस्तो लाग्यो । बाटोमा अलिकति गडबड देखिएछ। त्यसैले हामीलाई जान अलि ढिलै भयो । एकतर्फ त्रिशूली नदी बगिरहेको छ भने अर्को तर्फ ठुलो भिर छ। गाडी गहिरहेको थियो त्यही बेलामा एक लामो जाम भयो । त्यही आधी घण्टा बस्नु परेकाले मैले छिटाेछिटो लेज खान थालेँ । मैले त्यही नै सबै खाने कुरा भ्याइदिन्छु भनेर मेरी आमाले मलाई सम्झाउनुभयो। त्यसपछि हामी जाँदै जाँदै लास्टको खाजा खाने ठाउँको बाटोमा रोकियाैँ । त्यहाँ खाना खाइसकेपछि हामी मुग्लिङ बजारसम्म आइपुगेपछि नारायणघाटतिर लाग्याैँ । नारायणीको वरिपरि घुम्न मिल्ने ठाउँमा हामी  घुम्यौँ । त्यहाँ हामीले बोटिङ पनि गर्यौँ । जाडोको समय त्यो नदी शान्त थियो। केही पनि डर  थिएन । त्यसको माथि नै एउटा लामो पुल थियो । धेरै जस्तो बेला त्यही मेला लाग्थ्यो र सप्ताह गरिने रहेछ । त्यसपछि हामी मेरो मामाघरतर्फ लाग्यौँ । त्यसको अर्को दिन हामी सौराहतिर गयौँ  । हामीले चितवन राष्ट्रिय निकुञ्ज पनि एक हात्तीको सवारी गरेर घुम्यौँ । साँच्चै नै धेरै नै अद्भुत प्रकारको वातावरण र धेरै जस्ता जनावरहरू रमाइरहेको दृश्य मन पर्‍यो । त्यहाँ एक सङ्ग्रहालय पनि थियो । जुन मलाई अहिलेसम्म पनि मन पर्दैन। गैंडाको सिङ, हात्तीको सिङ ,त्यसरी नै बाघका छाला सर्पहरू लगायत त्यो संग्रहालयमा राखिएको थियो । त्यसपछि मेरो बुवाले हामी दुईजनालाई एउटा ठाउँ जसको चाहिँ मलाई नाम भने याद आएन त्यस्तो ठाउँमा लग्नुभएको थियो । त्यहाँ दुईवटा हात्ती राखिएका थिए र त्यो मेरो बुवाको एक साथीले पालेको भनेर चिनेँ । हामी त्यहाँबाट अर्को ठाउँतिर भने लाग्न पाएनौँ किनभने अलिकति साँझ भइसकेको थियो ।  हामी मामाघर फेरि फर्कियाैँ। हामी एक अरु प्रयोजनका लागि पनि गएका थियौँ।  मेरी आमाकी साथीको विवाह पनि त थियो । त्यहाँ धेरै रमाइलो भयो । म यो यात्रामा धेरै रमाएँ ।

 

यी सबै कुराहरू भइसकेपछि म एक दुई दिनको लागि मेरो मामाघरमै बसेँ  । त्यसपछि हामी सबै जना चितवन र मेरो मामाघरसँग बिदा हुँदै काठमाडौँ फेरि फर्कियौँ । यो यात्रामा मैले जनावरहरू र तिनीहरूलाई रहनको लागि चाहिने वातावरणको बारेमा जानकारी पाएँ । मलाई चितवनकाे भ्रमण निकै नै रमाइलाे भयो ।


Read More
सगरमाथा
- Bibechana Dangol - 30009, Gra ... 22 May, 2024

नेपालको उत्तरी भागमा धेरै हिमालहरू छन् ।  आठ हजार मिटरभन्दा अग्ला हिमालहरू संसारभरमा जम्मा चाैध वटा छन् । तीमध्ये आठ वटा नेपालमा छन् ।  संसारको सबैभन्दा अग्लो हिमाल सगरमाथा हो ।  सगरमाथाको उचाइ समुन्द्र सतहबाट ८८४८ मिटर छ । यो नेपालको सोलुखुम्बु जिल्लाको खुम्बु पासाड.ल्हामु गाउँपालिकामा पर्छ। सगरमाथा जाँदाखेरि नाम्चेबजार हुँदै जानुपर्छ । नाम्चे बजार अत्यन्तै रमणीय ठाउँ हो। 

 

सगरमाथाले विश्वका धेरै पर्वतारोहीहरूलाई आकर्षित गरेको छ। सगरमाथा नेपालको दक्षिण-पश्चिम र उत्तर  तिब्बत गरी दुई ठाउँबाट चढ्न सकिन्छ। हरेक वर्ष धेरै स्वदेशी तथा  विदेशी पर्यटकहरू सगरमाथा हेर्न, घुम्न र आरोहण गर्न आउँछन् । विदेशीहरूलाई सगरमाथा चढ्न नेपालीहरूले नै सिकाउँछन् ।  सगरमाथा आरोहण गर्नु त्यति सजिलो भने छैन । यसको उचाइ,चिसो मौसम र यहाँ चल्ने हावाले गर्दा यसको आरोहण गर्न धेरै गाह्रो हुन्छ। पर्वतारोहीहरूले विशेष किसिमको तालिम लिएर धेरै किसिमको कपडा र जुत्ता लगाएर मात्र हिमाल चढ्ने गर्छन्।  सबै पर्वतारोहीहरू यसको आरोहण गर्न सफल हुँदैनन् ।  धेरैले यसको आरोहण गर्दा ज्यान पनि गुमाएका छन्। 

सबैभन्दा पहिला सगरमाथाको सफलतापूर्वक आरोहण गर्ने व्यक्तिहरू नेपालका तेन्जिंग नोर्गे शेर्पा र न्युजिल्यान्डका एडमण्ड हिलारी हुन्। सन् १९५३ मे २९ मा बिहान ११. ३० मा उनीहरूले सगरमाथाको सफलतापूर्वक आरोहण गरेका हुन् । त्यसपछि धेरै स्वदेशी तथा  बिदेशी पर्बतोरोहीहरूले सगरमाथाको आरोहण गर्न सफल भए।  सगरमाथाको आरोहण गर्ने प्रथम नेपाली महिला पासाङ्ग ल्हामु शेर्पा हुन् । उनीले सन् १९९३ अप्रिल २२ मा सगरमाथाको सफलतापूर्वक आरोहण गरेका हुन्,तर फर्किने क्रममा उनको मृत्यु भएको थियो। 

सगरमाथा सम्पूर्ण नेपालीहरूको आस्थाको प्रतीक हो । यसलाई हामी सबैले माया र इज्जत गर्नुपर्छ ।  साथै  यसको संरक्षण गर्नु सम्पूर्ण नेपालीहरूको दायित्व हो। 


Read More
आमाको मुख हेर्ने दिन
- Bishop Chalise - 29010, Grade ... 21 May, 2024

आमाको मुख हेर्ने दिन संसारभरका आमाहरूलाई सम्मान दिने विशेष दिन हो । यो दिन आमाहरूले आफ्ना छोराछोरीहरूको लागि माया र हेरचाह देखाएकोमा प्रशंसा गर्ने दिन हो । यो वार्षिक उत्सवले हाम्रो जीवनमा आमाको महत्वलाई झल्काउँछ । यो समयमा हामीले आमाहरूले हाम्रो लागि गरेको हरेक कुराको लागि कृतज्ञता व्यक्त गर्नुपर्छ । 

संयुक्त राज्य अमेरिका, अस्ट्रेलिया, क्यानडा र भारत लगायत धेरै देशहरूमा सामान्यतया मे महिनाको दोस्रो आइतबारमा आमाको मुख हेर्ने दिवस मनाइन्छ । आमाको मुख हेर्ने दिन मानिसहरूले विभिन्न तरिकामा आफ्ना आमाहरूप्रति प्रशंसा देखाउँछन् । यसमा उपहार दिने, कार्ड पठाउने, विशेष खाना पकाउने वा सँगै समय बिताउने गर्छन् । धेरै परिवारले माया र कृतज्ञताको रूपमा आफ्ना आमाहरूलाई फूलहरू र चकलेटहरू पनि दिने गर्छन् । 

आमाको मुख हेर्ने दिवस भनेको आफ्नै आमाहरूलाई सम्मान गर्ने दिन मात्र होइन, हाम्रो जीवनमा हजुरआमा, काकी, दिदीबहिनी र मातृत्वको भूमिका खेल्ने सबैलाई सम्मान गर्ने समय हो । 

आमाको मुख हेर्ने दिवसको उत्पत्ति २० औँ शताब्दीको प्रारम्भमा संयुक्त राज्य अमेरिकामा भएको हो । कार्यकर्ता अन्ना जार्विसको प्रयास जसले आमाहरूलाई सम्मान गर्न राष्ट्रिय छुट्टीको लागि अभियान चलाए । सन् १९१४ मा राष्ट्रपति वुडरो विल्सनले आधिकारिक रूपमा मे महिनाको दोस्रो आइतबारलाई आमाको मुख हेर्ने दिवसको घोषणा गरे। 

अन्तमा, आमाको मुख हेर्ने दिवस एक विशेष र अर्थपूर्ण अवसर हो । जसले हामीलाई हाम्रो जीवनमा आमाहरूलाई सम्मान गर्न अनुमति दिन्छ । आमाहरूले हरेक दिन गर्ने मायाको लागि कृतज्ञता व्यक्त गर्ने समय पनि हो यो ।


Read More
The Accident
- Irada Timsina - 30053, Grade ... 21 May, 2024

So, the story started when my mother was trying to learn how to ride a scooter. I was really young back then, like 6 years old. My father had recently bought a car back then, and we had a scooter at our home, too. Since the arrival of the car, the scooter had not been in use. It was just left alone in our house. Wherever we wanted to go, we took our car. My father noticed that, and asked my mother to learn to ride a scooter because back then my mother was just a housewife, unlike now. Since my father always took the car to his office and whenever there was an emergency at our house, we would always have to call a taxi. So, my mother agreed. She could balance the scooter since she could ride a bicycle, but she didn't know how to hit the brakes properly and how to turn on the lights at night. The road near my house was a nice one, therefore she practiced there with my father. My father had told both me and my big brother not to stay out on the road because my mother got scared whenever we were out. My brother obeyed our father and stayed inside the house, but I don't know what got into me. I didn't obey him at all. I walked out of the house, went to the road and got hit by a vehicle. Guess what, the vehicle was the one that was at my house. The one that was lonely. The one my mother was practicing with. I still remember that the scooter ran over me. I was rushed to the hospital. I had gotten into an accident. But I think that God saved me because the accident was really bad and horrifying. I think it was the grace of God that had brought me back, because I had some serious injuries and the one on my leg was really bad. I still have the scar on my right leg. The doctor had also said that my leg should have been gone, but somehow it survived. I was relieved to hear that because I didn't want to live my life without a leg. My leg survived but I had to stay at the hospital for 3 days and my right leg was in a cast. The time was really bad but it recovered and I'm fine now. Now, my mother also knows how to ride a scooter, but she has a life-long trauma because of my disobedience.

 


Read More
आईसीसी टि20 पुरुष विश्व कप र नेपाल क्रिकेट
- Sambid Dhakal - 30028, Grade ... 20 May, 2024

नेपाल एक सानो देश हो। यो पूर्णरूपमा विकसित भएको पनि छैन। नेपालमा धेरै खेलकुदहरू खेलिन्छन्। जसमा  क्रिकेट पनि एक हो। अहिलेको समयको कुरा गर्नुपर्दा नेपाल क्रिकेट सङ्घले धेरै दर्शकको साथ र प्रेरणा पाएको छ। छोटो समयमा लामो छलाङ मारेको नेपालले आगामी महिना अमेरिका तथा वेस्ट इन्डिजमा हुने टि20 पुरुष विश्व कप खेल्न गइरहेको छ। यसमा नेपालको प्रदर्शन सम्माननीय हुन्छ भन्ने नेपाली समर्थकको आशा छ। विश्वकपमा २० टिम सहभागी छन्, जसलाई चार समूहमा विभाजन गरिएको छ। समूह ‘क’मा  भारत, पाकिस्तान,  आइल्यान्ड, क्यानडा र अमेरिका छन्। त्यसैगरी समूह ख मा  इङ्ल्यान्ड, अस्ट्रेलिया, नामिबिया, स्कटल्यान्ड तथा ओमान रहेका छन्। त्यसैगरी  तेस्रो समूहमा  न्युजिल्यान्ड, वेस्ट इन्डिज, अफगानिस्तान, युगाण्डा र पपुवा न्युगिनी छन्। विश्वकपको अन्तिम समूहमा  नेपालसहित  साउथ अफ्रिका, श्रीलङ्का,बङ्गलादेश र नेदरल्यान्ड छन्। समूह चरणमा नेपालले नेदरल्यान्डलाई हराउने  कुरामा  नेपालका समर्थकहरू  आशावादी छन्। अझ विश्वकपका नेपालका खेलहरूमा  स्टार्सपिनर सन्दीप लामिछाने  आउने भएकाले  समर्थकहरुमा थप उत्साह बढेको छ। नेपालले जुन ४ मा नेदरल्यान्डसँग, जुन १२ मा श्रीलङ्कासँग, जुन १५ मा साउथ अफ्रिकासँग र जुन १७ मा बङ्गलादेशसँग खेल्नेछ। नेपालका समूहमा रहेका चार टिममध्ये नेपालले तीनवटा टिमलाई हरायो भने  नेपाल शीर्ष आठमा  पुग्नेछ र लगत्तै २०२६ को विश्वकपमा पनि  स्थान पक्का गर्नेछ। नेपालका लागि १५ सदस्य टोली पनि घोषणा भइसकेको छ। जसमा कुशल भुर्तेल,कप्तान रोहित पौडेल,अनिल शाह, आसिफ शेख,कुशल मल्ल,दिपेन्द्र, सिंह ऐरी,ललितनारायण राजवंशी,करण केसी,गुल्सन झा,सोमपाल कामी, प्रतिश  प्रतिस जिसी, सन्दीप जोरा, अविनाश बोहरा, कमल सिंह ऐरी र सागर ढकाल, त्यसैगरी सन्दीप लामिछाने पनि अटाएका छन्। यी खेलाडीहरूमध्ये  कुनै १ प्लेयरलाई सब्सिट्युटमा (सट्टामा) राखिनेछ। नेपालले यो विश्वको पहिलोपटक खेल्न लागेको भने होइन।  नेपालले २०१४ मा पनि  बंगलादेशमा भएको  विश्वभरको विश्व कप खेलेको थियो। नेपालको वर्तमान टोलीमा रहेका सोमपाल कामी  मात्र एक खेलाडी हुन् जसले  दोस्रोपटक नेपालको तर्फबाट यो विश्वकप खेल्दैछन्। नेपाली टोलीको कुरा गर्ने हो भने ओपनरका रूपमा  कुशल भुर्तेल, आसिफ शेख,  तथा अनिल शाहलाई प्रयोग गर्न सकिन्छ त्यसैगरी मिडल अर्डरमा  रोहित पौडेल  दिपेन्द्र सिंह ऐरी गुल्सन झा सन्दिप जोरा  कुशल मल्ल जस्ता खेलाडीलाई प्रयोग गर्न सकिन्छ र  फिनिसरका रूपमा अन्त्यमा  कमल सिंह ऐरी,  प्रतिश जिसी,  सोमपालकामी करण केसी,  अविनाश बोहरा सागर ढकाल र सन्दीप  लामिछानेबाट छानेर खेलाउन सकिन्छ। नेपालका कप्तान रोहित कुमार पौडेलले आफ्नो टिम मैदानमा  सक्दो राम्रो प्रदर्शन गर्ने  बताउँछन्। यो विश्वकप नेपालको लागि  ठूलो अवसर पनि हो। नेपाल क्रिकेटका वर्तमान दिनहरूलाई हेर्दा   हामी भन्न सक्छौँ कि नेपालले आगामी विश्वकपमा राम्रो प्रदर्शन गर्नेछ र नेपालले वर्तमानमा भारत पाकिस्तान अस्ट्रेलिया जस्ता बलिया राष्ट्रलाई पनि हराउन सक्छ भन्न सकिन्छ। जय नेपाल। जय क्रिकेट।


Read More
हेटाैँडाको भ्रमण:
- Agrim Rijal - 29005, Grade VI ... 17 May, 2024

 

यसपटक दसैँ र तिहारको बिदामा म बुबा र भाइसँग हेटौँडा गएँ ।  म बिहान ५ बजे उठेँ । आफ्नो नित्यकर्म सकेँ । लुगा मिलाएपछि खाना खाएर म बस चढ्न गएँ । त्यहाँ म १० बजे पुगेँ  । एउटा बसमा चढेँ । त्यो बस २ घन्टापछि त्यहाँबाट हिँड्यो । त्यो बस हेटाैँडा हुँदै बिराटनगर जाने थियो । सबै मान्छे भरिएपछि बस हिँड्यो । बस बल्खुबाट हिँड्यो । बाटामा हामीले धेरै कुराहरू हेर्न पायाैँ । बाटामा धेरै पसलहरू थिए । हामी टीकाभैरव हुँदै गयौँ । मैले बाटोमा धेरै कुराहरू देखेँ  । बिचमा एकचोटि गाडी रोकिएको बेलामा हामीले खाना खायाैँ । मैले त्यहाँ धेरै ऐतिहासिक ठाउँ र मकवानपुर दरबार देखेँ । त्यहाँ हामीले नेपालको ठुलो झण्डा देख्यौँ । बिचमा बस रोकियो । सबै शाैचालय गए । पाँच मिनेटपछि बस गुड्न थाल्यो । धेरै मानिसहरू बसमा कुरा गरिरहेका थिए । रमाइलो गरिरहेका धेरैले  खानेकुराहरू खाइरहेका थिए । कतिपयले रेडिमेट खाना खाइरहेका थिए र सडकमा फोहोर फालेका थिए । त्यो देख्दा मलाई मन परेको थिएन । त्यसपछि बस मकवानपुरको सिमानामा रोकियो । त्यहाँ सबैले खाना खाए । बस २० मिनेट रोकिएको थियो । त्यसपछि फेरि बस चल्न थाल्यो । मकवानपुरको प्रवेशद्वारमा हामीले एउटा सुन्दर झरना देख्यौँ । धेरैले फोटो खिचे । त्यसपछि  बल्ल   हेटौंडा पुग्यौँ । त्यसपछि मेरो बुबाले बस चालकलाई बस रोक्न भन्नुभयो । हामी सानोपोखरा चोकतिर लाग्यौँ । त्यहाँ पुगेपछि हामीले धेरै रमाइलो गर्यौं । त्यो दिन म मन्दिर र माछापालन गएँ । त्याँहा सानो पशुपति मन्दिर देखेँ ।  हेटाैँडाको सबैभन्दा पहिलो मन्दिर देख्याैँ । म घर आएर खाना खाएँ । म त्यो दिन धेरै थाकेको थिएँ त्यसैले सुतेँ । भोलिपल्ट उठेर मनकामना पहाड चढ्न थालेँ । बाटोमा मैले धेरै कुराहरु देखेँ । त्यहाँ एउटा सुन्दर पिङ थियो । त्याे पिङ चढ्न १०० रुपैँया लाग्थ्यो । मैले त्यो पिङ खेलेँ । आधा घन्टा हिँडेपछि बल्ल मन्दिर पुगेँ । त्यसपछि म फर्केर धेरै मन्दिर र एउटा सहिद स्मारक नाम गरेको पार्क गएँ । घर गएर खाना खाएर मकवानपुर गढी गएँ । मैले धेरै पुराना घर र धेरै किसानहरू देखेँ । तिनीहरू आफ्नो खेतमा काम गरिरहेका थिए ।  तिनीहरूसँग कुनै आधुनिक मेसिन थिएन । तिनीहरूले गोरुले खेत जोतिरहेका थिए । त्यहाँ धेरै गर्मी थियो त्यसैले मैले आइसक्रिम खाएँ । त्यसपछि म हजुरबुवा र दिदीकहाँ गएँ । मैले धेरै कुराको बारेमा कुरा गरेँ र फर्केँ । म त्यो दिन रातको खाना खाएँ र सुतेँ । अर्को दिन म बिन्दवासिनी मन्दिर गएँ र त्यहाँ लिङ्गे पिङ खेलेँ । दसैँ र तिहारको महिना थियो त्यसैले धेरै लिङ्गे पिङहरू थिए । त्यसपछि म घर फर्किएँ । बुबा त्यही दिन काठमाडौँ फर्किनुभयो तर म हजुरबुवाको दाजुसँग बसेँ । मैले तास खेलेँ । म फरक ठाउँमा खाना खान गएँ । त्यसपछि भोलिपल्ट म ५ बजे उठेँ र कारमा आएँ । मैले धेरै हिमालहरू देखेँ  । हामी जहाँ गएका थियौँ, म त्यही बाटोबाट आएँ । आउँदा मेरो स्वास्थ्य अवस्था त्यति राम्रो थिएन । मैले बान्ता महसुस गरिरहेको थिएँ । त्यसपछि गाडी रोकेर होटलमा चिया पियौँ । हामी अर्को ठाउँमा आएर बिहानको खाजा खान रोकियौँ । त्यसपछि हामी सिधै  घर आयौँ  र खाजा खायौँ । मेरो भोलिपल्टदेखि स्कुल भएकोले गर्दा मैले आफ्नो झोला  मिलाएँ ।

 

मेरो यात्रा धेरै रमाइलो भएको थियो । मैले यो यात्रा बाट धेरै कुराहरू सिकेँ । कहिले नदेखेका कुराहरू पनि देखेँ । यो यात्रा गर्दा धेरै रमाइलो भएको थियो । घरमा बसिरहनुभन्दा कुनै ठाउँ गएर घुम्न पाउँदा मेरो मन खुसी भएको छ।


Read More